Dit is mijn moeder van Tommy Wieringa

In dit boek geeft Tommy Wieringa een beeld van zijn moeder. Toen hij twaalf jaar oud was ging zijn moeder haar eigen gang. Tommy woonde bij zijn vader. Ze hielden van elkaar maar er was een soort haat liefde verhouding tussen die twee. In dit boek verwerkt Tommy zijn eigen herinneringen aan haar. Een vrije vrouw, die diverse realties had en veel in het buitenlan d verbleef. Later een eigen winkel in alternatieve zaken had in Groningen.
De laatste strijd amen was dat zijn moeder zich niet wilde laten behandelen tegen borstkanker en dat het alternatieve circuit uiteindelijk haar dood betekende.
Na haar dood vinden de kinderen een generator en allerlei levensmiddelen die ze verzamelde omdat ze bang was voor het einde der dagen..
Boek met vele herinneringen  van Tommy aan zijn moeder en de strubbelingen die ze samen gehad hebben.
Een boek dat je een kijkje geeft in het leven van Tommy Wieringa. 

De mooiste dag van Stevo Akkerman

Stevo Akkerman (l963) is journalist en columnist bij Trouw.

In  deze roman moet Therese in het ziekenhuis bevallen  van haar eerste kind. Een bevalling met risico's voor moeder en kind. Op de gang wachten haar vader, zus en man.
De moeder is plotseling verdwenen en onvindbaar. Waarom is zij weg?
Via ieders perspectief komen we erachter waarom moeder is verdwenen en wat er met de andere mensen aan de hand is. Elk mens draagt zijn eigen moeilijkheden met zich mee en daardoor zijn er binnen het gezin moeilijke situaties ontstaan. Ontroerend boek over een gezin.
Uiteindelijk is moeder terecht en bezoekt haar dochter met baby.
"Ik ben er nog meisje"zegt ze zacht. "Het verhaal is nog niet voorbij"

Lanoye 60 : groepsportret met brilletje

Afgelopen maandag was Tom Lanoye in de bibibliotheek van  Oss. Een geweldige veelzijdige schrijver en vooral voordrager. Hij droeg zijn gedichten voor uit de gedichtenbundel Vrij-wij?.

Vrij – wij? werd zo een verrassende staalkaart van Lanoye's kunnen als dichter. De bundel van zestien pagina's telt zes gedichten: van het programmatorische 'Zonder handen, zonder tanden', waar de bundel zijn titel aan ontleent, tot het zeer persoonlijke 'L'envoye de Lanoye'. Typerend bevat het ook twee bewerkingen. 'Ongegronde eigendom' is een moderne variant van William Shakespeare's sonnet 134. En 'Tooglied in tijden van #me2' is een hilarische adaptatie van boek 6 en 7 van het Hooglied.

'Ik erken daarmee het bestaan van de traditie', zegt hij, 'maar ook dat ik me de vrijheid veroorloof om daarmee te spelen – ook dat is een invulling van het thema. Ik hoop dat de lezers de moeite nemen om de werken waaraan ik refereer ter hand te nemen. Wie dat doet, zal drie keer genieten: de eerste keer door mijn gedicht te lezen, de tweede keer door de oorspronkelijke werken van Shakespeare en de Bijbel te lezen, en de derde deer door nogmaals mijn gedicht te lezen en te zien wat ik met het origineel heb gedaan.'

Lanoye lijkt kritisch te zijn op het gebruik van het begrip 'vrijheid'. Het woord 'vrij' duidt óók vaak iets aan wat er niet is. Denk aan 'smetvrij' of 'vetvrij'. En zit er ook geen negatieve connotatie aan termen als 'vrije jongen' of 'vrije handel'? 'Zonder handen, zonder tanden' krijgt daarbij ook een politieke lading: wat betekent 'gastvrij' in een tijd waarin de grenzen sluiten? Dat gevoel bekruipt je zeker als je het gedicht leest in combinatie met het volgende, waarin Zuid-Afrikaanse dichters de vrijheid écht met betekenis bezingen.

De dichter laat deze interpretatie aan de lezer. 'Ik ben wel politiek. Maar: in mijn columns en essays. Dit zijn geen teksten voor de krant. Dit zijn gedichten waarin ik, zoals in het eerste, de filosofische onmogelijkheid van vrijheid wil aantonen. En het tweede gedicht, 'Bekentenissen van een knolgewas', is vooral een heel persoonlijk gedicht. Het gaat over waar ik vandaan kom en waar ik van ben gemaakt, en dat ik me in Zuid-Afrika zo misplaatst voel, maar tegelijk ook zó thuis. Ik wilde dat dubbele gevoel oproepen.'

 

Geen woord zo vrij als vrij
Het weert wat men verbiedt
Smetvrij, vetvrij. Kogelvrij
Maar wat is dan ‘gastvrij’?
(Ontdaan van vreemdelingenwaan?)
En vogelvrij: een doel, een straf?
Of een verzuchting op een graf?
Hier ligt hij: Eindelijk vrij.

De verschrikkelijke jaren tachtig van Tim Kamps

Tim Kamps (41) groeide op in een woongroep in de jaren tachtig. Dat hij daar dingen meemaakte die niet helemaal normaal waren, realiseerde hij zich pas later. Het uitgangspunt, ook bij dit boek, was wel weer gewoon humor, zoals bij alles wat hij doet.

In dit boek verwerkt Tim vanuit kinderlijk oogpunt zijn leven in een commune waar eerst Oom Bert de scepter zwaaide en na de dood van Bert Frank.
Boek met veel humor, cynisme absurde gebeurtenissen in de commune. Waargebeurd of verzonnen. De waarheid ligt in het midden denk ik.  De kinderbescherming moet zelfs ingrijpen en dan willen 2 kinderen  weglopen naar Belgie.
Korte hoofdstukken aangevuld met foto"s en kindertekeningen.
Geeft ook een beeld van de tachtiger jaren.

 

Wakker vallen van Els de Groen

Op donderdag 31 januari  las Els de Groen in de Bibliotheek Oss voor uit de bundel Wakker vallen. Ook aanwezig die avond was Gert-Jan van der Steen, de Osse grafische vormgever met wie Els nauw samenwerkte. 

Wakker worden gaat over dagelijkse en heel herkenbare dingen, ver weg maar ook dichtbij. En het is een uitbundig spel met de taal. Britten en Fransen vallen verliefd (fall in love, tombent amoureux), Nederlanders vallen in slaap. Wakker vallen doet niemand. Waarom eigenlijk niet? Waarom sluiten we vriendschap als we openen bedoelen? En waarom is vogelvrij allerminst vogelveilig? Taal is boeiende materie. Wie de woorden ook maar een tikje kantelt, verandert het perspectief en daarmee zijn kijk op de wereld.

 

Het rimpelperspectief van Hans Dorrestijn

Hans Dorrestijn is een Nederlandse tekstschrijver, vertaler, schrijver en cabaretier, met een typische zwartgallige stijl. Hij schrijft ook teksten en liedjes voor andere cabaretiers en voor de kinderserie Sesamstraat.


In het rimpelperspectief, hij is nu 78, grijpt hij terug op zijn leven en ouderdom in het algemeen. Dit alles op zijn cynische en humoristische wijze. Korte columns met gedichten en verhalen over allerlei bekende mensen die hem in de dood zijn voorgegaan.  Lezen met een glimlach en dan weer even wegleggen.
Bejaard zijn heeft ook zijn voordelen.Mooie verhalen over vergankelijkheid. Lang leve de oude dag, lang leve Hans Dorrestijn

Mijn geheugen is als een zeef ik ben blij dat ik nog leef.
Ik ben hartstikke dement ik word door iedereen herkent

Verstoppertje van Nicolette Molenaar

Nicolette Molenaar (l976) won in 2017 de schrijfwedstrijd van het CPNB tijdens de spannende weken. het is de proloog van dit boek. Zij heeft er een thriller van geschreven van 115 bladzijden en onder eigen beheer uitgegeven.

Het is een spannend verhaal over een gebeuren van 15 jaar geleden waar diverse mensen mee rondlopen  en tenslotte kan een van hen het geheim niet meer volhouden met fatale gevolgen voor iedereen. Hoelang kan men verstoppertje spelen ?


Het verhaal speelt in Schagen en Callantsoog waar de schrijfster opgroeide en nu nog in Schagen woont.

De Mulo van Wim Daniels

Wim Daniels schreef verschillende boeken over taal. In 2017 verscheen van hem het boek De lagere school.

De Mulo heeft in Nederland ruim 100 jaar bestaan van 1857 tot 1968.
Vanuit de lagere school kregen de arbeidskinderen en kinderen van kleine middenstanders dit schooltype voorgeschreven, terwijl de kinderen uit de welgestelde families met dezelfde capaciteiten naar het gymnasium, hbs of mms gingen. De mulo bood een goede basis. Nederland heeft zelfs 3 premiers gehad met een mulo opleiding: Zijlstra, Kok en Biesheuvel.
Jan Siebelink vertelde in zijn klas waren er 3 rijen: kinderen van arts en notaris kwamen in de rij aan het raam, middenstanders waaronder jan in het midden voor de Mulo en .de rij bij de deur voor huishoudschool en ambachtsschool. Geschikte school voor kantoor en andere administratieve banen; met middenstandsdiploma en machineschrijven.
Veel werd er ingestampt. Naamvallen van Duits: Aus bei mit seit, Uitgebreid vakkenpakket. Kledingvoorschriften.  Het ontstaan van de Mulo en  het einde van de Mulo door de Mammoetwet.
De Mulo in Suriname en de mulo in Nederlands-Indie.
Bijnamen van leraren en bekende Nederlanders die de Mulo als opleiding hebben gehad. Bij elk hoofdstuk in cursief herinneringen aan hun Mulotijd.

Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sunim

Haemin Sunim (1974) is een boeddhistische monnik, geboren in Zuid-Korea, die voor zijn studie naar Amerika verhuisde en daar studeerde aan Berkeley, Harvard en Princeton. Hij doceert Boeddhisme aan Hampshire College en woont afwisselend in New York en Seoul. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een van de meest invloedrijke boeddhistische leermeesters van dit moment.
In dit boek vind je adviezen om rustpunten te vinden in het drukke leven. Hoe ga je om met negatieve emoties als woede en jaloezie. Hij  laat je kritisch naar jezelf kijken.Hoofdstukken: Rust, mindfulness, passie, relaties, liefde, het leven, de toekomst en  spiritualiteit.
De hoofdstukken zijn als volgt ingedeeld. Ieder hoofdstuk begint met een prachtige illustratie en het thema. Sumin licht elk thema toe door voorbeelden te noemen van wat hij heeft meegemaakt en hoe hij hiermee omging. Elk kort hoofdstuk wordt gevolgd door korte berichtjes, of memo’s of geschriften zoals Sumin ze zelf noemt. Het zijn geen gedichten of rijmen, maar het lijken meer korte gedachtenspinsels waardoor je bepaalde situaties kunt relativeren. Soms van slechts drie korte regels, soms iets langer. Maar elke keer zetten deze korte berichtjes je aan het denken, want het zijn situaties die erg herkenbaar zijn

Er is sinds januari een vervolg: Houden van dingen die niet perfect zijn.

‘Als we aardiger worden voor onszelf, kunnen we aardiger worden voor de wereld.’ Haemin Sunim

De inzichten en adviezen van de Koreaanse boeddhistische monnik Haemin Sunim uit de bestseller Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt gingen over rust. In  het  nieuwe boek: houden vna dingen die niet perfect zijn heeft Sunim het over liefde, compassie en vergeving. Hij benadrukt dat niemand perfect is, maar dat het juist daarom belangrijk is om liefdevol en mild te zijn voor jezelf en anderen. Want als je vriendelijker bent naar jezelf, kun je ook vriendelijker zijn naar de wereld en krijg je zelfvertrouwen om je bezig te houden met dat wat je echt gelukkig maakt.

De supermarktsurvivalgids van Teun van de Keuken

Journalist, columnist en programmamaker Teun van de Keuken helpt je de beste keuzes maken in de supermarkt

Teun van de Keuken is de best denkbare reisleider voor de supermarkt: de afgelopen jaren heeft hij enorm veel kennis opgedaan over de voedselindustrie en van die ‘insider tips’ kun jij nu profiteren. Teun voert je langs de belangrijkste bezienswaardigheden op de afdelingen van de grootgrutter en vertelt je waar je de grootste gevaren kunt verwachten.

Hij leert je ook van de gebaande paden af te wijken en door de marketingtaal op de verpakkingen heen te prikken zodat je nooit meer met onzinproducten thuiskomt: geen ambachtelijke fabrieksproducten volgens grootmoeders recept of ‘handgekookte’ chips uit een industriële ketel.


In dit boek geeft hij allerlei praktische tips: ga nooit op pad zonder boodschappenlijstje. Lees op de achterkant van het product, op ooghoogte staan de duurste producten, welk fruit kun je bij welk fruit leggen? Een paar kreten. Verder komt alles aan bod.Groenten, vis, vlees, brood water blikjes, pakjes en zakjes, snoep en snacks, diepvries geneesmiddelen en kassa.
Dit boek is toegankelijker dan het boek van Olthuis. Ziet er ook fleuriger uit.

Zeeuws geluk van Carolijn Visser

Carolijn Visser (1956) rapporteert haar leven lang uit verre landen. Vorig jaar won ze de Libris Geschiedenis Prijs en de Zeeuwse Boekenprijs met ‘Selma’, over het dramatische leven van een Nederlandse vrouw in het China van Mao. In 2013 werd haar boek ‘Argentijnse avonden’ bekroond met de VPRO Bob den Uylprijs.

In Zeeuws geluk maken we kennis met 3 woonzorgcentra en hun bewoners op Walcheren:  Alexiaplein in Kamperland, Simnia in Domburg en Waterwel in Aagtekerke. Het begon met een verzoek van de Stichting Voor Regionale Zorgverlening SVRZ. Dagelijks bestuurder Gabrielle Davits nam afscheid en wilde bij die gelegenheid wel eens antwoord op de vraag ‘wat maakt het leven de moeite waard, ook al zit je in een verpleeghuis, een plek waar je liever niet wil zijn’.
Tevens heeft Carolijn in dit boek haar eigen jeugdherinneringen aan Zeeland verwerkt. Haar ouders hadden in Indonesie gewoond waar broer Jeroen geboren was. Toen zij beiden een baan kregen kwamen zij in  Zeeland te wonen, eerst op het Vebenabos daarna in Middelburg. Daar zat Carolijn op  het atheneum. Door een conflict met een leraar maakte zij daar haar school niet af maar in Bergen op Zoom.

Het boek is met prachtige foto's uit heden en verleden van Zeeland voorzien en met haar familiefoto's uit  Zeeland.

Carolijn observeert de bewoners op een prachtige manier en gaat daar met respect mee om.
Haar eigen moeder is ook dement en verblijft in Oosterbeek. Het eerste en laatste hoofdstuk gaat over het bezoek aan haar moeder. Pagina 11: ,,Er werd vaak tegen me gezegd dat het vreselijk moest zijn een moeder te bezoeken die jou, haar kind, niet meer herkende. Dat zag ik anders. Ze mocht dan niet weten wie ik was, zij was nog wel degelijk mijn moeder. Vooral haar stem gaf me dat gevoel. Elk woord dat ze zei, zette in mijn hoofd een trein aan jeugdherinneringen in beweging.”

Wie iets met Zeeland heeft, moet dit boek lezen. Wie niets met Zeeland heeft ook, want het is nooit te laat om verliefd te worden op de mooiste provincie van Nederland.

IJskoud van Suzanne Vermeer

Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in 2011 overleden auteur Paul Goeken. In overleg met de familie is besloten om de boeken van Suzanne Vermeer voort te zetten.

Er zijn zomerse en winterse thrillers. IJskoud is een winterthriller. Alles in aanwezig en het zijn thrillers voor een groot publiek, vooral vrouwen. Ook in dit boek komen aan de orde: verdwijning, verdriet, vrouwen in de hoofdrol, verdriet vermissing.

Na 25 jaar gaat het nichtje  Olivia de verdwijning van haar tante Johanna van Vliet oplossen. Olivia begint haar eigen onderzoek en volgt een spoor dat uiteindelijk strekt tot in Denemarken en Groenland. Maar hoe meer ze ontdekt, hoe meer haar eigen leven in gevaar komt.
Spannend en makkelijk te lezen vrouwenthriller.