Zeven soorten honger van Renate Dorrestein

Volgens de schrijfster Renate Dorrestein bestaan er zeven soorten honger:

Honger via het oog
Honger via de neus
Honger via het oor
Honger via de mond
Honger via het hoofd
Honger via de maag
Honger via het hart
In  deze roman proberen rijke mannen hun overgewicht kwijt te raken in een luxe kuuroord in de buurt van Bloemendaal.  Deze kliniek wordt al 25 jaar geleid door een nu bijna 60 jarig echtpaar.
De klandizie loopt terug en ook blijken de twee geheimen voor elkaar te hebben die uiteindelijk chaos en  het einde van het kuuroord tot gevolg hebben.

Humoristisch, cynisch boek over eten, overgewicht, relaties(hoe goed ken je elkaar, welke geheimen heb je voor elkaar? )rijkdom, luxe, anorexia en obesitas en eten en voeding in het algemeen.  En welke  grote rol voeding in het leven speelt.
Flaptekst:
Zeven soorten honger speelt zich af in een exclusief kuuroord aan de Nederlandse kust, waar maatschappelijk geslaagde mannen hun overtollige kilo's proberen kwijt te raken.
In dit statige landhuis worden amper calorieën geserveerd en krijgt het begrip lichaamsbeweging nieuwe dimensies. Voor de gasten staat er veel op het spel: ze mogen pas weg als ze hun streefgewicht hebben bereikt. Wie opgeeft, betaalt een netto jaarinkomen als boete. En die dreiging blijkt te werken.

Toch kampen Nadine en Derek Ravendorp, het echtpaar achter dit succesvolle instituut, met problemen die ze ondanks hun lange, gelukkige huwelijk niet met elkaar kunnen delen.
Hoe lang kunnen die geheimen nog verborgen blijven? Wie is die zwerver die door Nadine wordt binnengesmokkeld? Hoe goed is Derek eigenlijk in boekhouden? En vooral: hoe loopt het af met het anorexia-meisje dat door haar vader is meegenomen naar de prestigieuze afslankvilla? 

Alecto van Xenia Kasper

Xenia Kasper (1960) is een Nederlandse auteur. Daarnaast is ze manager en persagent van bekende entertainers, waaronder Linda de Mol, Bridget Maasland en Yolanthe Sneijder-Cabau. Kasper is van Duitse komaf, maar woont en werkt al jarenlang in Nederland.
In 2007 debuteerde ze succesvol met 38 ½, 1 man & 2 minnaar, een chicklitroman over de zussen Andrea en Susa. Een jaar later verscheen het vervolg, 32ºC, 1 baby, 1 moord & 1 perfecte man. In 2011 leverde Kasper een bijdrage aan de spannende verhalenbundel Wintercrime. Haar eerste volledige thriller, Chimaera - moord met twee gezichten, verscheen in hetzelfde jaar en heeft de haar niet onbekende televisiewereld als decor. Het boek belandde al snel in de bestsellerlijst Top 60. Daarna verschenen de thrillers Ongeremd  (2012) en Nemesis  (2014), waarin we kennismaken met misdaadjournalist Maja, een vrouwelijke versie van Peter R. de Vries.


Maja van Tijl is een misdaadverslaggever met een populair televisieprogramma. Wanneer haar zoon door onbekenden wordt ontvoerd, ontdekt Maja een verband met de moordzaak op een bekende zanger. Maar wanneer er nog meer slachtoffers vallen, staat Maja voor een raadsel. Samen met haar team en de politie komt ze een bizarre en tragische gebeurtenis uit het verleden op het spoor. In een race tegen de klok is het echter alleen Maja die oog in oog komt te staan met de wraakzuchtige dader. Intriges en verrassende gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op in Alecto. Tegen de achtergrond van de glamoureuze televisiewereld wisselen spanning, liefde en tragiek elkaar af. Een nieuwe meeslepende thriller van bestsellerschrijfster Xenia Kasper!

Spannend boek, heerlijk om in de zon te lezen. boeit van begin tot eind. Je zit er meteen in en wilweten hoe het afloopt. Voor alle vrouwelijke lezers die van spannende thrillers houden.

De schrijfster is op de hooget van de tv wereld en de sterren die daar een rol inspelen.

Wie vlucht en wie blijft van Elena Ferrante

Wie vlucht en wie blijft is het derde deel van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante. 

De roman verscheen in mei 2016.

Wie achter het pseudoniem ‘Ferrante’ schuilgaat, is al 24 jaar een mysterie.

Ik las de laatste weken alle 3 de delen, in bijna één ruk, uit.

Het eerste deel van de romanserie:  De geniale vriendin verscheen in Nederlandse vertaling in 2013 bij Uitgeverij Wereldbibliotheek en is het eerste deel van een vierluik over Lila en Elena, twee vriendinnen die na de Tweede Wereldoorlog in een Napolitaanse achterbuurt opgroeien.
Hun levens verlopen totaal verschillend. Terwijl de intelligente Lila van school moet om te gaan werken en aan haar milieu probeert te ontsnappen door jong te trouwen, mag haar beste vriendin Elena wél verder leren. Zij beseft echter maar al te goed dat haar vriendin Lila veel slimmer en mooier is.
Deel 2  De nieuwe achternaam verscheen in 2015. In deze roman zijn de twee vriendinnen inmiddels jonge vrouwen: Lila is getrouwd, terwijl Elena mag doorleren. Op hun eigen manier proberen ze het beste van hun leven te maken. Maar de vriendinnen ontdekken ook dat loyaliteit en nabijheid een donkere kant kennen, die van jaloezie en bedrog. Lila en Elena vinden elkaar, raken elkaar kwijt en vinden elkaar opnieuw. 

Deel 3 Lila en Elena, de twee meisjes die we voor het eerst ontmoetten in De geniale vriendin, zijn nu volwassen vrouwen. Lila, die op haar zestiende trouwde en een kind kreeg, heeft inmiddels haar man, huis en luxeleven verlaten en werkt in een fabriek om rond te kunnen komen. Elena heeft de universiteit doorlopen en een succesvolle roman geschreven. Voor haar staan de deuren open naar een andere wereld, ver weg van de Napolitaanse wijk waar ze opgroeide. Beide vrouwen vechten tegen wat de wereld van hen verwacht: berusting in het moederschap, onwetendheid en onderwerping. Ze zoeken hun weg in de vrijheden en kansen die de jaren zeventig lijken te bieden. Hoe verschillend hun zoektochten ook zijn, hun levens blijven met elkaar verbonden door een sterke, onbreekbare band.

In een van de zeldzame interviews die Ferrante gaf, aan Deborah Orr van The Guardian, liet ze per mail weten: ‘De sociale ladder bestijgen is heel moeilijk voor me geweest en ik voel me nog steeds schuldig tegenover diegenen die ik heb achtergelaten. Ik kwam er ook snel achter dat je afkomst niet kan worden uitgewist, of je nu naar boven of naar beneden klimt op de sociaal-culturele ladder.’
Wat een prachtige romanserie over het leven van deze twee vriendinnen die opgroeien in een arme Napelse wijk waar het leven hard is. 


Een echt vrouwenboek volgens Maarten `t Hart: 

Ik zag Menno van Sandra Bernart

Sandra Bernart (1973, Hamont Belgie)  studeerde econmische psychologie aan de UVT. Ze publiceerde korte verhalen  en dit is haar debuutroman.
Vincent heeft in dit boek te maken met drie vrouwen. Kim, met wie hij op het punt staat te trouwen, Rosana , een straatartieste in Spanje en Sara ex-vriendin van zijn broer Menno waarmee hij cirrespondeerde.
Aan het einde van het verhaal schrijft hij deze 3 vrouwen dezelfde brief. In deze brief schrijft hij dat hij op zoek was naar geluk maar  dat het geluk van de ander niet parallel hoeft te lopen met je eigen geluk.

In dit boek gaat Vincent op zoek naar zijn broer Menno die vijftien jaar geleden verdronken is in Spanje maar nooit gevonden is. Hij ziet een foto van Menno in een reisbrochure en gaat in Spanje naar hem op zoek. Tijdens deze zoektocht neemt hij steeds meer de rol van Menno over, die heel anders in het leven stond.
Deze zoektocht geeft een andere kijk op het leven. Ondanks het onderwerp vermiste  personen wat doet dat met nabestaanden  zit er ook humor in.
Het boek leest fijn weg, is ingedeeld in 4 gedeelten en met cursieve stukken die teruggrijpen naar het verleden.
Een verrassende debuutroman die in de finale stond van de Coffeecompany book waard 2015.

Onder de mensen van Mathijs Deen

Een boek dat doet denken aan Boven is het stil van Gerbrand Bakker.

Jan is een eenzame boer. Zijn ouders zijn beiden overleden en hij plaatst een contactadvertentie.

Daardoor komt hij in aanraking met Will /Irene. Ook zij heeft moeite met communicatie en beiden blijven ondanks alle moeilijkheden toch bij elkaar. Wil wil graag weg uit de randstad en graag achteraf wonen en Jan zoekt iemand om een einde te maken aan zijn eenzaamheid. Jan is ook nog steeds in de ban van zijn moeder, die heel zorgzaam voor hem was. Traditie speelt ook in dit boerenleven. Bij zijn voorvaderen zijn ook de nodige vervelende dingen gebeurd.

Dit boek is een herziene uitgave van Moeder doen uit 1997. 

Mathijs Deen (1962) maakt reportages en documentaires voor de VPRO.

In 2015 publiceerde hij het boek De Wadden. DIt werd genomineerd voor de AKO literatuurprijs. Recensie op literatuurplein.

Mea Culpa van Clare Macintosh

Deze spannende thriller werd mij aangeraden door de boekverkoopster  en een vriendin. Ook ik kon het boek niet wegleggen en  de spanning bleef tot het eind. Huiselijk geweld kan fatale gevolgen hebben en onder druk kan dit voor de buitenwereld lang geheim blijven.

Een jongetje  Jacob van 5 wordt overreden en overlijdt. De auto rijdt door. Na een jaar heeft  het recherche dit nog niet opgelost. Wie is uiteindelijk de dader?

As in tas van Jelle Brandt Corstius

Echte aanrader
Dit boek heb ik evenals mijn collega met respect en plezier gelezen. Ondanks het zware onderwerp rouwverwerking is het eerlijk geschreven zonder de realiteit en het echte karakter van zijn vader na zijn dood op te hemelen. Ondanks alles geniet je van de fietstocht die Jelle maakt de mensen die hij tegenkomt en de onverwachte gebeurtenissen die hij onderweg tegenkomt Jelle is een echte observateur die geniet van kleine dingen en tijdens het fietsen tot zichzelf komt en herinneringen aan zijn vader ophaalt.Met zijn vader heeft hij ook diverse fietstochten in het verleden gemaakt.Zijn vader was  al vroeg weduwnaar en heeft zijn 3 kinderen op een eigenzinnige manier opgevoed en dat komt in dit boek mooi naar voren.
Luister op de vlog 2e item http://nieuws.vtm.be/cultuur-media/186890-kristien-hemmerechts-zwijgt-niet-meer

Wat doen we met moeder van Martje van der Brug

Martje van der Brug schrijft romans over actuele maatschappelijke onderwerpen en steekt daarbij ook de draak met de elite in onze samenleving.Haar tweede boek, Wat doen we met moeder (2016), is ook gebaseerd op persoonlijke ervaringen. Martjes vader overleed in 2012. Zijn langdurige ziekte, het verpleeghuis en het effect dat het lijden had op zijn gezin, vormden het vertrekpunt voor deze roman over zelfbeschikking. In wat doen we met moeder? behandelt zij het thema euthanasie aan de hand van een familie. De moeder van 80 krijgt een infarct terwijl ze net van  te voren een levenstestament had willen maken. De jongste dochter heeft haar gereanimeerd en de oudste dochter, een yuppie en de zoon eisen min of meer van de artsen dat zij haar nog opereren. Maar moeder wil niet meer en vindt dat haar leven voltooid is en de kinderen staan hierbij loodrecht ten opzichte van elkaar. Als moeder in een verpleegtehuis belandt en totaal afhankelijk wordt neemt zij zelf de regie in eigen hand.
Het boek leest makkelijk en ondanks het zware onderwerp komt er humor in voor.


De dokters zijn bezeten van het idee dat ik moet blijven leven. Als ik dood wil, zal ik het zelf moeten uitzoeken.

As in tas van Jelle Brandt Cortius

Op een moment in zijn leven, dat hij zelf als een van de gelukkigste perioden tot dan toe omschrijft (hij is net vader geworden), besluit Jelle Brands Corstius om met de as van zijn overleden vader naar de Middellandse Zee te fietsen om daar zijn as uit te strooien. 

As in (fiets)tas.

Vrij onvoorbereid gaat hij op pad. De fiets moet nog gekocht worden, de tassen bevestigd en na een mini cursus bandenplakken kan hij vertrekken voor zijn eerste tocht : van Amsterdam naar Zeeland (Noord - Brabant). En, laat ík hier nu net wonen. Leuk om te lezen hoe hij hier zijn eerste overnachting beleeft op de camping. 

Tijdens de fietstocht herdenkt hij zijn vader: Hugo Brandt Corstius.
Op 3 jarige leeftijd overlijdt de moeder van Jelle Brandt Corstius en wordt hij, samen met zijn zussen, opgevoed door zijn vader.

En zoals hij zelf zegt in een interview met NRC: "Mijn vader was geen opvoedkundig genie" maar hij heeft mij geleerd mij niet al te veel aan te trekken van wat anderen van je vinden. 

Onderweg maakt Jelle de meest bijzondere dingen mee: zo overnacht hij in een Bed & Breakfast bij Maastricht bij een wat zonderlinge verhuurster en is hij een dag flink ziek. Zo ziek dat hij diep in het Franse bos koortsig de nacht doorbrengt in een hangmatje. 

Ik heb genoten van dit boek, de beschrijving van zijn jeugd, de herinneringen aan zijn vader en de fietstocht. Met veel humor beschreven. (YG). 

Jelle Brandt Corstius over waarom hij zijn nieuwe boek schreef from nrc.nl on Vimeo.

Bitterzoete Thee van Zahed Nurin

Iedere dag komt er via de media wel een verhaal over vluchtelingen binnen. Wat weten we eigenlijk van die mensen?

Eind jaren negentig kwam Zahed Nurin (47) met zijn familie vanuit Afghanistan naar Nederland, op de vlucht voor oorlog en haat, alles achterlatend. Toch is hij niet bitter. Integendeel. ‘We zijn warm ontvangen in Nederland en ik ben dankbaar voor alle kansen die we hebben gekregen.

In zijn roman Bitterzoete thee beschrijft Nurin zijn familiegeschiedenis: over de worsteling met eeuwenoude tradities, het schrikbewind van de Taliban, de gevaarlijke vlucht naar Nederland en de wankele start in hun nieuwe thuisland. 'Ik hoop met mijn roman iets terug te kunnen geven.'

Met een opmerkelijke openheid en bijzonder oog voor detail vertelt Zahed Nurin in Bitterzoete thee het verhaal van zijn familie. Het eerste exemplaar van zijn roman overhandigde hij aan presentator Joris Linssen, die eerder het manuscript las. ‘Te vaak worden vluchtelingen weggezet als profiteurs of slachtoffers,’ vindt hij. ‘Dat het echte mensen zijn, en niet zelden echte helden, wordt bewezen met deze waargebeurde familiegeschiedenis.'

De hoofdpersoon in zijn roman is gebaseerd op zijn vader, die in de jaren veertig samen met zijn tweelingbroer opgroeit in een klein geïsoleerd Afghaans dorp. Tegen de dorpstradities in besluit hun vader de tweeling in Kabul naar school te sturen, uiteindelijk worden ze piloot. ‘Die beslissing van mijn grootvader heeft niet alleen het leven van mijn vader, maar ook dat van mij en mijn zussen, dat van mijn kinderen, compleet veranderd.’

Vluchten

Door de burgeroorlog en het schrikbewind van de Taliban komen de tweelingbroers oog in oog te staan met de dood. Vluchten is de enige uitweg.

Zahed Nurin woont nu met vader, vrouw en drie kinderen in Arnhem. Zijn moeder is in 2002 aan kanker overleden. Nurin werkt als sociaal-pedagogisch hulpverlener in Oss. 

26 september 2016 is Zahed Nurin te gast in Bibliotheek Uden.

Bijzonder en aangrijpend verhaal dat qua sfeer sterk doet denken aan De Vliegeraar van Khaled Hosseini (YG)

De val van mijn moeder van Ernst Timmer

Naast schrijver is Ernst Timmer ambulant begeleider in de gehandicaptenzorg. Voorheen schreef hij onder meer Zwarte ogen (2003) en De Noordzee opening (2010), die beide op de longlist van zowel de AKO als de Libris Literatuurprijs stonden. In 2013 verscheen de roman Florijn, die lovend werd ontvangen
 Dit schrijft de uitgever over dit boek:

Joost Beekman, het alter ego van de schrijver, beschrijft hoe zijn moeder na een val haar arm breekt en een ongeplande reis door zorgland maakt.
Hij schildert de aftakeling als een avontuur. In hilarische korte hoofdstukjes reist de lezer mee met de oude moeder, die nauwelijks weet wat haar overkomt, maar die monter het hele zorgtraject aflegt. Als in een roadmovie trekt een bonte stoet van dokters en zorgfunctionarissen, verpleegkundigen en verzorgsters, helpenden en maatschappelijk werksters voorbij. Het is een sympathiek verhaal, van een betrokken zoon die worstelt met zorgleveranciers, verpleegtehuizen, formulieren en net als bij Wat doen we met moeder belandt ook hier de moeder in een luier en komen er vele medicaties langs.
De verteller neemt de gelegenheid te baat om terug te blikken op het leven van zijn moeder, een vrouw die haar leven lang heeft geprobeerd om mensen te helpen, maar die nu zelf afhankelijk is geworden van hulp.