dinsdag 6 december 2016

Vuurkind van S.K.Tremayne

Afbeeldingsresultaat voor vuurkindRachel trouwt met de knappe rijke David en verhuist vanuit Londen naar Cornwall naar een groot huis en gaat zorgen voor stiefzoon Jamie. Maar Jamie voorspelt haar dat ze de kerstmis niet zal halen en David laat ook niet het achterste van de tong zien over de dood van zijn eerste vrouw.
Wat is er met haar gebeurd? Is David te vertrouwen en klopt het wat Jamie ziet en hoort?
Vuurkind is geschreven vanuit het perspectief van Rachel in de ik-vorm en vanuit David in de derde persoon. Elk hoofdstuk telt af, steeds dichter naar de kerstdagen toe.

Het boek is spannend maar soms te toevallig en onwaarschijnlijk vind ik. Het eerste boek van deze auteur:" De Ijstweeling  "vond ik beter

Wie zit er achter het pseudoniem S.K. Tremayne? Volgens Wikipedia is het Sean Thomas, maar de uitgeverij van de thrillerauteur houdt het liever geheim. Duidelijk uit IJstweeling wordt in elk geval dat het een schrijver is met gevoel voor timing en het neerzetten van een mysterieuze sfeer.

zondag 20 november 2016

Van vogels en mensen van Margriet de Moor

Afbeeldingsresultaat voor van vogels enmensenDe hoofdpersoon heeft ten onrechte een moord bekend en is daarvoor veroordeeld. Dit heeft  verstrekkende gevolgen voor de familie. De dochter gaat jaren later  haar wraak halen op de  werkelijke dader. Tussendoor leest het als een familieroman. de diverse levens van de twaalf mensen haken in elkaar. Elk hoofdstuk wordt uit een ander  perspectief verteld.
 De man Rinus is vogelverjager op Schiphol. Liefde, relaties, eenzaamheid, wraak. Het boek boeit van begin tot eind.




Het moet wel raar lopen als Van vogels en mensen van Margriet de Moor (1941) niet heel hoog eindigt op de lijstjes met de ‘Beste boeken van 2016’ die in december weer door de literaire critici zullen worden opgesteld. Door haar vertelkunst weet ze het immense drama dat achter die soms opduikende krantenberichtjes over juridische dwalingen zeer levendig te schetsen. Tegelijkertijd laat ze ook zien hoe het leven ook na dit soort drama’s gewoon doorgaat, dat mensen ook dan altijd meer zijn dan die ene naam uit de krant met enkel een initiaal als achternaam. (recensie)

Onheilig van Roos van Rijwijk

Debutante Roos van Rijswijk (1985), die in verschillende bladen verhalen publiceerde en sinds kort redacteur is van het literair tijdschrift Tirade, presenteert zich in haar roman Onheilig als subtiel en gewaagd. (Volkskrant)

Een moeder die terminaal is en haar zoon van in de dertig al 2 jaar niet meer heeft gezien gaat naar hem op zoek in Duitsland.  Hij is  naar het rustige plaatsje Nieheim vertrokken om  alles te ontvluchten.  Hij is het product van een vluchtige relatie van zijn moeder met een Mexicaan. In Nieheim neemt hij de zorg op zich van een jongen met een beperking. De moeder heeft van de therapeut de opdracht gekregen om een dagboek bij te houden en daarin schrijft zij haar herinneringen en haar verhouding tot haar zoon op. Ze drinkt heel veel en vlucht in de drank. Daar heeft de zoon ook last van gehad. Boek leest fijn, moeder-zoon relatie, vluchten uit de gejaagde maatschappij, cultuurverschillen en de zin van het leven. Dit komt allemaal aan bod.



Onheilig (vernoemd naar de Duitse band Unheilig) is het debuut van Roos van Rijswijk. Meteen raak. Het soort boek waar je zinnen in wilt onderstrepen, vanwege hun trefzekerheid. Met die zinnen maakt ze een verhaal geloofwaardig dat alles in zich heeft een groteske te worden. Over een moeder die niet van haar zoon houdt en een zoon die verloren is in de wereld, tot hij zijn plek vindt in Nieheim, een stadje in Noordrijn-Westfalen waar het grootste plaatselijke wapenfeit een zakkenmuseum is (stofzuigerzakken, postzakken, graanzakken). Ondanks haar naderende dood komen moeder en zoon niet meer tot elkaar. Er staat te veel tussen ze in.(Recensie VPRO boeken)

maandag 14 november 2016

Ik heb hem nog niets verteld van David Trueba





Ik heb hem nog niets verteld'Ik heb hem nog niets verteld. kost me zo veel moeite. pff. hvj.'
Dit Smsje dat niet voor de hoofdpersoon bestemd is zet het leven  van de Spaanse architect op zijn kop. Samen met zijn knappe vriendin is hij op een architectencongres in Munchen.  Het boek  is in 12 hoofdstukken verdeeld van januari tot december en beslaat dus een jaar.
De knappe Martha gaat alleen terug naar haar ex en de Spaanse landschapsarchitect besluit in Munchen te blijven. Eert zwerft hij doelloos rond en dan komt hij de gastvrouw Helga weer tegen en deze neemt hem weer mee naar het congres en 's avonds gaat hij met haar mee en gaat met deze vrouw die dertig jaar ouder is naar bed. Op het congres heeft hij ook nog woorden met een andere Spaanse architect. Als hij na het congres naar Spanje terugreist komt hij naast hem in het vliegtuig te zitten en uiteindelijk bij hem te werk.
Hij ontwikkelt daar een zandloper app met succes. En hij blijkt Helga niet te kunnen loslaten in zijn gedachte en besluit haar achterna te reizen.
Het boek is met humor geschreven.  In Spanje is het een bestseller. In het perspectief  van de hoofdpersoon lees je  over relaties, echtscheidingen, eenzaamheid en verlaten  worden, de tijd en het werk van landschapsarchitecten en  de crisis waar Europa in verkeert. Een boek  dat geschikt is voor leeskringen en dat je nog wel een keer wil herlezen.
David Trueba is regisseur, acteur en scenarist.
  

vrijdag 11 november 2016

Zussenboek van Lotte en Stine Jensen

Leuk zussenboek van de tweeling Stine en Lotte Jensen.
Van alles over zussen in de literatuur en in de muziek, film, overeenkomsten, verschillen gedichten over zussen. Leuk kijk en leesboek  om  te lenen of als kado voor je zus(sen)

donderdag 3 november 2016

Orewoet van Emy Koopman

Een wezenlijk aspect van de minnebeleving is voor Hadewijch de begeerte. De begeerte, het verlangen naar de minne is de drijfveer die haar steeds naar de eenwording met de Minne beweegt.
Afbeelding weergeven op TwitterEen van de sleutelwoorden die Hadewijch hierbij gebruikt is ‘orewoet’. Een woord dat we in onze huidige Nederlandse taal niet meer kennen. In het Middelnederlands is het woord ‘orewoet’ verwant aan ‘woet’, ‘woeden’ ‘verwoedelijk’ en ‘verwoet’. Orewoet wordt omschreven als ‘gloed’, ‘hitte’, ‘vurigheid’ en vooral als ‘geestelijke gloed, extase’. Misschien komt het van ore-woet, een waanzinnnige gedrevenheid die bij een dier wordt waargenomen als door een of ander insect wordt gestoken, zoals bijvoorbeeld een paardevlieg. ‘Woet’ wijst op een ‘sterke ongedurigheid en vurige onrust’ en ‘brandende begeerte’. ‘Verwoedelijk’ staat voor ‘buiten zichzelf’ en ‘heftig begerend’. (bron: http://hadewijch.net/)

Emy Koopman (1985) is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Zij publiceerde onder andere in De Groene Amsterdammer, Het Liegend Konijn en op De Correspondent. Daarnaast is zij vaste redacteur bij Hard//hoofd. Orewoet is haar debuutroman.
Op de begrafenis van Lucas Brandmeester (2002) ontdekt de zestienjarige zoon dat Lucas zijn vader was. Uit het perspectief van de alleenstaande moeder May, de zoon Alex  en de vriend van Lucas Dirk komen we meer over de persoon Lucas Brandmeester te weten.

woensdag 2 november 2016

De jongen van de oude stad door Tamina Ahkefi

De jongen van de oude stad is een liefdessprookje dat zich afspeelt in Herat.Freidoon wil kalligraaf worden, maar heeft niet het zelfvertrouwen om dit officieel te leren. Hij is autodidact. Maryam, het meisje waar hij verliefd op is, is glasblazer bij haar vader.
Dan lacht het geluk Freidoon eindelijk toe. De koetsier die alles en iedereen kent, doet een goed woordje voor hem bij de kalligraaf. Hij mag beginnen als loopjongen. De werkplaatsen van de kalligraaf en de glasblazer zijn beide gesitueerd bij de moskee.
Intussen scheidt Hossein, de vader van Freidoon, van zijn moeder. Hij trouwt opnieuw met een heks van een vrouw, die hem van al zijn geld berooft. Ze steelt zelfs de sieraden van de moeder van Freidoon.
Freidoon en zijn moeder trekken in bij grootmoeder.
Maryam wordt door haar vader uitgehuwelijkt aan een rijke man. Maryam heeft geen keuze, maar zij voert haar eigen stille strijd.
Mooie beschrijvingen van Herat, de markt, het huiselijk leven en de cultuur.
Afbeeldingsresultaat voor Tahmina Akefi
Tahmeni Akefi
Als je houdt van de sfeer in de boeken van Hosseini, is dit een aanrader.

Tahmina Akefi (Afghanistan, 1983) is journaliste en schrijfster. Ze werkte voor diverse Radio1-programma’s en het NOS Journaal. Daarvoor was ze een aantal jaren in dienst bij het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) en Omroep West. Als freelancer was Akefi verbonden aan BBC Persian.
Haar autobiografische roman Geen van ons keek om verscheen in 2012 en werd goed ontvangen in de pers.
 Bron: http://www.singeluitgeverijen.nl/auteur/tahmina-akefi/

Schrijver; Tahminia Akefi
Titel: De jongen in de oude stad
Uitgeverij: De Geus
Jaar van uitgave: 2015
Isbn 9789044537550 rv
Blz: 251


dinsdag 25 oktober 2016

Er gebeurde dit, er gebeurde dat van Kristien Hemmerechts

Eind oktober 2015 wordt bij Kristien borstkanker vastgesteld. Zelf gebruikt ze de afkorting bk.
Ze wordt patient  maar blijft werken en gelukkig herstelt ze, maar  ze wordt geconfronteerd met haar sterfelijkheid. Behalve het verhaal over haar bk komen in de andere  autobiografische verhalen sterfelijkheid aan de orde (overlijden van haar 2 zoontjes en het overlijden van haar man Herman de Coninck)  familieverhoudingen de omgang met haar ouders, broer en psychische zieke zus.
Ik vond het een zeer mooi boek  dat een beeld geeft van een familie, liefde dood verlies en de zin van het bestaan.


dinsdag 18 oktober 2016

Rosie zegt ja van Dawn French

Rosie zegt jaEen feel good boek dat makkelijk wegleest.  In New York komt een 38 jarige Engelse vrouw,  Rosie als nanny te werk  bij een 8 jarige tweeling. De oma bestuurt dit gezin als een generaal. Iedereen moet naar haar pijpen dansen en heeft dat jaren gedaan.
Door de komst van Rosie verandert er veel. Rosie is uit Engeland vertrokken omdat haar kinderwens niet vervuld kon worden. En ze  start in New York een nieuw leven. Zij gaat met humor met de tweeling om en gaat ook op deze manier met de andere gezinsleden om en  dat heeft verstrekkende gevolgen voor haarzelf en het gezin.
Er zit veel humor in dit boek.
Dawn French 3.jpgDawn French is in 1957 geboren in Holyhead in Wales en kreeg voor het eerst bekendheid als lid van The Comic Strip. Daarvoor had ze al opgetreden met Jennifer Saunders, die ze op de Central School of Speech and Drama in Londen had ontmoet. Zij sloten zich beiden aan bij het collectief dat zou uitgroeien tot de meest toonaangevende cabaretiers van hun generatie.
Naast een aantal theatertournees met Saunders, speelde ze ook in verschillende andere drama en komedie toneelstukken.
Als succesvolle, dikke vrouw probeert ze een lans te breken voor het idee dat dik ook mooi kan zijn. Dat komt onder meer tot uitdrukking in het feit dat ze een eigen kledinglijn heeft voor grote maten, ‘Sixteen47’, waarin zwaardere vrouwen er mooi uitzien. De naam is afgeleid van het statistische gegeven dat 47 procent van de Britse vrouwen maat 16 (42 in het Nederlandse matenstelsel) of groter heeft. (Bron: Wikipedia) Ook in dit boek is Rosie een gezette gezellige vrouw met veel humor.


dinsdag 4 oktober 2016

Moeders zondag van Graham Swift

Afbeeldingsresultaat voor graham swiftGraham Colin Swift is een Brits schrijver. Hij studeerde in Cambridge en York en was een vriend van dichter-schrijver Ted Hughes.
Moeders zondagPrachtig boek dat speelt op een dag 30 maart 1924. Het 22 jarige dienstmeisje heeft al 7 jaar een geheime verhouding met een rijkeluiszoon. Op deze zonnige moeder zondag voorganger van Moederdag hebben zij een afspraak in het huis van hem, omdat iedereen op familiebezoek is kunnen zij voor het eerst op zijn kamer de liefde bedrijven. Daarna moet hij snel weg om naar zijn  toekomstige bruid te gaan. Het boek is uit de gedachte van het dienstmeisje beschreven met mooi woordgebruik en gedachten. Naderhand wordt zij schrijfster en spelen verhalen en gedachten en scenes een belangrijke rol in haar leven. De afloop van deze dag bepaalt de rest van haar leven. Boek over hartstocht, standsverschil, verlies en schrijverschap.

Eindfeest van Jet van Vuuren

EindfeestSinds 2011 schrijft Jet van Vuuren (Amsterdam 28-12-1956) thrillers voor uitgeverij Karakter. Na het verschijnen van haar debuut ‘Zomerdruk’ wordt Jet in datzelfde jaar gevraagd een thrillerpocket voor het tijdschrift Margriet te schrijven. Het wordt het begin van een lange reeks thrillers en een groeiende lezersschare.
Alle thrillers van Jet kenmerken zich door een ogenschijnlijke luchtigheid. Er vloeit weinig bloed en er wordt nauwelijks in geschoten. Het venijn zit in de alledaagsheid van de verhalen. Personages die stuk voor stuk een vriend, familielid of kennis van je kunnen zijn ontpoppen zich tot vileine karakters. Hierdoor word je als lezer meteen in het verhaal gezogen. (Website Jet van Vuuren)

In eindfeest is de terminale Constance onder behandeling bij psychiater Victor en ze sleept hem mee in haar afscheidsfeest waarbij ze drie (ex) vriendinnen om het leven probeert te brengen. Wat heeft Victors verleden daarmee te maken?
Afbeeldingsresultaat voor jet van vuuren

vrijdag 23 september 2016

Een makkelijk kind van Mireille Geus

Afbeeldingsresultaat voor makkelijk kind isbn
Twee studentes Parel en Willemijn gaan op een  luxe huis in de Ardennen passen. Als ze aankomen moeten ze onverwacht op het kind passen. Maar bestaat dat kind nu echt? Of is het de fantasie van Parel, de studente die constant verhalen verzint.
Mireille GeusOf is Willemijn te serieus en is zij nog steeds bezig met het verwerken van de dood van haar oma. De twee vriendinnen kunnen niet zonder maar ook niet met elkaar. Zij denken elkaar te kennen maar is dat wel echt zo? Wanneer ken je elkaar en wat vertrouw je elkaar toe?

Boek is spannend, leest makkelijk en zou ook bij Young  Adults kunnen staan.