donderdag 21 februari 2019

Het rode adresboek van Sofia Lundberg

Het rode adresboek
Sofia LundbergDe bijna honderdjarige Doris woont alleen in een appartement in Stockholm en heeft sinds 1928 hetzelfde adresboek, waarin alle mensen staan die ze in haar leven heeft ontmoet. De meeste namen zijn doorgehaald, met daarnaast geschreven: DOOD. Wanneer Doris ziek wordt en haar nicht Jenny haar bezoekt, vertelt Doris haar aan de hand van de namen in het adresboek haar herinneringen.
Het is een fascinerend verhaal over vriendschap en avontuur, geluk en verdriet, en over de grote liefde die je nooit vergeet.


Sofia Lundberg (1974) is journalist en redacteur. Het rode adresboek begon als blog en werd zo succesvol dat ze besloot het te bewerken tot een roman. Ze woont met haar zoon in Stockholm. 

Het mooist van dit boek vond ik een bepaald stukje tekst:

'Ik wens je genoeg... Genoeg zon om je dagen op te fleuren, genoeg regen om de zon te waarderen, genoeg vreugde om je ziel te versterken, genoeg pijn om de kleine pleziertjes van het leven te waarderen en genoeg ontmoetingen om af en toe tegen een afscheid te kunnen'.  


vrijdag 15 februari 2019

Dit is mijn moeder van Tommy Wieringa

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/40/Wieringa2015.jpgDit is mijn moederIn dit boek geeft Tommy Wieringa een beeld van zijn moeder. Toen hij twaalf jaar oud was ging zijn moeder haar eigen gang. Tommy woonde bij zijn vader. Ze hielden van elkaar maar er was een soort haat liefde verhouding tussen die twee. In dit boek verwerkt Tommy zijn eigen herinneringen aan haar. Een vrije vrouw, die diverse realties had en veel in het buitenlan d verbleef. Later een eigen winkel in alternatieve zaken had in Groningen.
De laatste strijd amen was dat zijn moeder zich niet wilde laten behandelen tegen borstkanker en dat het alternatieve circuit uiteindelijk haar dood betekende.
Na haar dood vinden de kinderen een generator en allerlei levensmiddelen die ze verzamelde omdat ze bang was voor het einde der dagen..
Boek met vele herinneringen  van Tommy aan zijn moeder en de strubbelingen die ze samen gehad hebben.
Een boek dat je een kijkje geeft in het leven van Tommy Wieringa. 

vrijdag 8 februari 2019

De mooiste dag van Stevo Akkerman

Stevo Akkerman (l963) is journalist en columnist bij Trouw.
Afbeeldingsresultaat voor stevo akkerman
Afbeeldingsresultaat voor de mooiste dagIn  deze roman moet Therese in het ziekenhuis bevallen  van haar eerste kind. Een bevalling met risico's voor moeder en kind. Op de gang wachten haar vader, zus en man.
De moeder is plotseling verdwenen en onvindbaar. Waarom is zij weg?
Via ieders perspectief komen we erachter waarom moeder is verdwenen en wat er met de andere mensen aan de hand is. Elk mens draagt zijn eigen moeilijkheden met zich mee en daardoor zijn er binnen het gezin moeilijke situaties ontstaan. Ontroerend boek over een gezin.
Uiteindelijk is moeder terecht en bezoekt haar dochter met baby.
"Ik ben er nog meisje"zegt ze zacht. "Het verhaal is nog niet voorbij"


woensdag 6 februari 2019

Lanoye 60 : groepsportret met brilletje

Afgelopen maandag was Tom Lanoye in de bibibliotheek van  Oss. Een geweldige veelzijdige schrijver en vooral voordrager. Hij droeg zijn gedichten voor uit de gedichtenbundel Vrij-wij?.
Vrij – wij? werd zo een verrassende staalkaart van Lanoye's kunnen als dichter. De bundel van zestien pagina's telt zes gedichten: van het programmatorische 'Zonder handen, zonder tanden', waar de bundel zijn titel aan ontleent, tot het zeer persoonlijke 'L'envoye de Lanoye'. Typerend bevat het ook twee bewerkingen. 'Ongegronde eigendom' is een moderne variant van William Shakespeare's sonnet 134. En 'Tooglied in tijden van #me2' is een hilarische adaptatie van boek 6 en 7 van het Hooglied.
'Ik erken daarmee het bestaan van de traditie', zegt hij, 'maar ook dat ik me de vrijheid veroorloof om daarmee te spelen – ook dat is een invulling van het thema. Ik hoop dat de lezers de moeite nemen om de werken waaraan ik refereer ter hand te nemen. Wie dat doet, zal drie keer genieten: de eerste keer door mijn gedicht te lezen, de tweede keer door de oorspronkelijke werken van Shakespeare en de Bijbel te lezen, en de derde deer door nogmaals mijn gedicht te lezen en te zien wat ik met het origineel heb gedaan.'
Lanoye lijkt kritisch te zijn op het gebruik van het begrip 'vrijheid'. Het woord 'vrij' duidt óók vaak iets aan wat er niet is. Denk aan 'smetvrij' of 'vetvrij'. En zit er ook geen negatieve connotatie aan termen als 'vrije jongen' of 'vrije handel'? 'Zonder handen, zonder tanden' krijgt daarbij ook een politieke lading: wat betekent 'gastvrij' in een tijd waarin de grenzen sluiten? Dat gevoel bekruipt je zeker als je het gedicht leest in combinatie met het volgende, waarin Zuid-Afrikaanse dichters de vrijheid écht met betekenis bezingen.
Afbeeldingsresultaat voor vrij wij nieuwe gedichten lanoyeDe dichter laat deze interpretatie aan de lezer. 'Ik ben wel politiek. Maar: in mijn columns en essays. Dit zijn geen teksten voor de krant. Dit zijn gedichten waarin ik, zoals in het eerste, de filosofische onmogelijkheid van vrijheid wil aantonen. En het tweede gedicht, 'Bekentenissen van een knolgewas', is vooral een heel persoonlijk gedicht. Het gaat over waar ik vandaan kom en waar ik van ben gemaakt, en dat ik me in Zuid-Afrika zo misplaatst voel, maar tegelijk ook zó thuis. Ik wilde dat dubbele gevoel oproepen.'
 
Geen woord zo vrij als vrij
Het weert wat men verbiedt
Smetvrij, vetvrij. Kogelvrij
Maar wat is dan ‘gastvrij’?
(Ontdaan van vreemdelingenwaan?)
En vogelvrij: een doel, een straf?
Of een verzuchting op een graf?
Hier ligt hij: Eindelijk vrij.

De verschrikkelijke jaren tachtig van Tim Kamps

Tim KampsDe verschrikkelijke jaren tachtigTim Kamps (41) groeide op in een woongroep in de jaren tachtig. Dat hij daar dingen meemaakte die niet helemaal normaal waren, realiseerde hij zich pas later. Het uitgangspunt, ook bij dit boek, was wel weer gewoon humor, zoals bij alles wat hij doet.

In dit boek verwerkt Tim vanuit kinderlijk oogpunt zijn leven in een commune waar eerst Oom Bert de scepter zwaaide en na de dood van Bert Frank.
Boek met veel humor, cynisme absurde gebeurtenissen in de commune. Waargebeurd of verzonnen. De waarheid ligt in het midden denk ik.  De kinderbescherming moet zelfs ingrijpen en dan willen 2 kinderen  weglopen naar Belgie.
Korte hoofdstukken aangevuld met foto"s en kindertekeningen.
Geeft ook een beeld van de tachtiger jaren.

 


zondag 3 februari 2019

Wakker vallen van Els de Groen

Afbeeldingsresultaat voor els de groenGroen Omslag def2
Op donderdag 31 januari  las Els de Groen in de Bibliotheek Oss voor uit de
bundel Wakker vallen. Ook aanwezig die avond was Gert-Jan van der Steen, de Osse grafische vormgever met wie Els nauw samenwerkte. 

Wakker worden gaat over dagelijkse en heel herkenbare dingen, ver weg maar ook dichtbij. En het is een uitbundig spel met de taal. Britten en Fransen vallen verliefd (fall in love, tombent amoureux), Nederlanders vallen in slaap. Wakker vallen doet niemand. Waarom eigenlijk niet? Waarom sluiten we vriendschap als we openen bedoelen? En waarom is vogelvrij allerminst vogelveilig? Taal is boeiende materie. Wie de woorden ook maar een tikje kantelt, verandert het perspectief en daarmee zijn kijk op de wereld.